'De spots die tegenwoordig de reclameblokken op radiozenders halen, lijken alsmaar irritanter.'
Dat stelt Sjoukje Smets in een stuk in De Morgen. En aan vervelende reclamespots ontkomen is moeilijk, want de radio zetten we niet zomaar uit. Ergernissen over radioreclame worden vooral om die reden - meer dan het geval is voor televisiereclame - geventileerd op het internet. Maar er is meer aan de hand, zo merkt ook Thierry Van Zeebroeck van VAR op: 'De adverteerders besteden veel geld aan de aankoop van reclameruimte, maar ze spenderen amper centen aan de creatie van hun radiospot.' De reclamespots 'worden bij wijze van spreken ingesproken door de vrouw van de patron. Iedereen denkt dat radio maken gemakkelijk is.'
Radio is bovendien een heel lokaal medium, dus worden er zelden Europese budgetten of knowhow tegenaan gegooid. Marc Fauconnier, CEO van reclamebureau Famous weet niet of dit iets zegt over de lokale creativiteit,'maar negentig procent van de spots zijn niet goed. De makers van de ergerlijkste spots wenden zelf hun blik beschroomd af als ze collega's tegenkomen'. Het lastige aan ergerlijke reclame is volgens Fauconnier dat ze blijft hangen, en dat het credo 'all publicity is good publicity' niet noodzakelijk geldt.
Ook radiocopywriter en auteur van Kan de radio wat harder aub? Philip Maes gelooft dat elke keer een luisteraar een irritante spot hoort hij het bijhorende merk catalogeert als 'niet leuk': 'veel radioreclame is zo irritant dat ik de merken wil bellen en hen voorstellen dat ik ze gratis opnieuw maak. Zodra mensen beseffen dat radio een moeilijk medium is, laten ze het vaak links liggen. Terwijl je op de radio zo veel meer kan dankzij de fantasie van de luisteraar. Probeer op televisie maar eens een olifant in een roze tutu op de maan te zetten'
Tweet