Elke week laat het REC een radiomaker aan het woord over ons favoriete medium. Jan Pauly (foto Tom Verbruggen - Genthology) presenteert elk weekend Was het nu 80, 90 of 2000? op Studio Brussel, en elke donderdagavond Democrazy On Air op Urgent.fm.
(REC) Wat is je vroegste radio herinnering?
Er zijn een paar programma's die mijn jeugd gekleurd hebben. Bij ons thuis werd eigenlijk nooit naar Radio2 geluisterd, behalve op zaterdagvoormiddag. Ondertussen snap ik al lang niet meer waarom, maar voor Ochtendkuren ging het volume omhoog en daar werd effectief naar geluisterd. Nog op Radio2 was er dan uiteraard ook de legendarische Top30 die ik, net als De Afrekening (toen nog op zondag), plichtsgetrouw op cassetjes opnam. Die ben ik ondertussen kwijt, maar onlangs ontdekte ik een cassette met Studio Kafka erop. Legendarische radio vond ik dat, Kama en co slaagden erin om op meesterlijke manier humor op de radio te brengen. En dat is zeker niet iedereen gegeven.
(REC) Wie is je grote radiovoorbeeld en waarom?
Ik keek indertijd nogal op naar Jeroen Roppe. Ik vind die man een fantastische stem hebben, en de manier waarop hij Teknoville presenteerde vond ik echt een voorbeeld. Lieven Vandenhaute was nog zo iemand. Ik heb ooit stage gelopen bij Republica, en daar zijn mijn ogen echt opengegaan. Ik ontdekte de onmisbaarheid van een stevige redactie, maar de natuurlijke flair waarmee Lieven die voorbereiding op antenne omzette in een vlot programma vond ik fantastisch. De stijl van Sofie Lemaire doet me daar heel hard aan terugdenken. Tijdens die stage leerde ik trouwens ook van Tomas Desoete hoe je goeie reportages maakt. Er zijn absoluut nog radiomakers die me hebben beïnvloed (en dat nog altijd doen), maar daar zou ik nog een aparte Voice Over voor nodig hebben...
(REC) Waar heb je het radiovak zelf geleerd?
Ik heb nooit een officiële radio-opleiding gevolgd, en heb dus alles al doende geleerd op Urgent.fm. Ik ben er heel hard van overtuigd dat ervaring de belangrijkste leerschool is van elke radiomaker. Op een zender als Urgent.fm kreeg ik de kans om vanalles te proberen vooraleer ik een eigen programma begon te presenteren. Ik heb er veel fouten gemaakt, en daar ook uit geleerd. Feedback aanvaarden, veel naar je voorbeelden luisteren, nog veel meer kritisch naar jezelf luisteren en daar je eigen stijl uit opbouwen: dat is volgens mij het
belangrijkste.
(REC) Wat was je meest gênante radio-ervaring?
Er zijn er zoveel geweest, dat het moeilijk is er eentje uit te halen. De microfoon laten open staan zodat de luisteraar kan meegenieten van
de zever die je verkoopt, iedereen zal het wel al meegemaakt hebben. Of door slechte voorbereiding een interview met de verkeerde band
voorbereiden, dat is ook niet echt aangenaam. Maar het minst leuk om terug te horen, zijn de momenten waaarop je je uit alle macht uit een
interview probeert te lullen met een artiest die voor geen meter wil meewerken. Dan vraag ik me soms echt af wat ik daar zit te doen en of
ik nu écht niets beters wist te verzinnen dan de zoveelste clichevraag te stellen. Daarmee omgaan, dat moet iemand me ooit toch nog eens leren.
(REC) Wat ontbreekt er volgens jou op het vlak van radio-opleiding?
Ik heb nog nooit een radio-opleiding van binnen gezien, dus een echt gefundeerde mening heb ik niet. Maar ik hoor wel af en toe verhalen
over de ietwat moeilijke relatie tussen een opleiding en de praktijk. Ik bedoel daarmee: studenten die de kans krijgen om op nationale radio
een programma te presenteren, en tegenkanting krijgen van de docenten. Ik snap dat niet: hoe kan je iemand beter leren hoe een radiomaker te worden dan het hem of haar zoveel mogelijk zelf te laten doen?
(REC) Hoe zie jij radio over 10 jaar?
Ik vind de cross die tegenwoordig gemaakt wordt tussen radio en andere (online) media fantastisch, en ik vermoed dat daar nog heel wat
mogelijkheden liggen te wachten. Los daarvan heb ik er goeie hoop in dat radio nog heel lang zal blijven wat het al heel lang is: een echt
magisch medium. Zolang er creatieve mensen rondlopen, zal er goeie radio worden gemaakt.