REC Voice Over: Kaat Mendonck

Elke week laat het REC een radiomaker aan het woord over ons favoriete medium.

(REC) Wat is je vroegste radio herinnering?

Elke week zat ik met de cassetterecorder in de aanslag als de BRT Top 30 begon. Ik probeerde dan wel tijdig eerst op de stop en daarna weer rec-knop te drukken om de presentator er handig uit te knippen en alleen de muziek over te houden. Resultaat: ik hield inderdaad een tape over met veel muziek en tussen 2 platen de halve woorden van de presentator. Na veel luisteren kende je dan de volgorde van de nummers, en de halve woorden ertussen vanbuiten.


(REC) Wie is je grote radiovoorbeeld en waarom?

Toen ik als groentje op StuBru begon liep ik tussen grote radiopersoonlijkheden als Wim Oosterlinck, Peter Van De Veire en Luc Janssen. Mensen waarvoor je wel eens langer in de auto blijft zitten terwijl je toch al op je bestemming aangekomen bent. Humor is voor mij essentieel om een goede presentator te zijn.


Later ben ik dan ook fan geworden van presentatoren met een specialiteit: Ayco Duyster en Kirsten Lemaire voor muziek. Ruth Joos voor cultuur en sport. Lieve De Maeyer en Christophe Lambrecht zijn dan weer presentatoren die eerder low profile zijn, maar de perfecte radioskills hebben: juiste inhoud en juiste timing. Peter Verhulst en Albrecht Wouters komen nooit voor in pakweg de Humo radiotips maar ook zij zijn een voorbeeld voor mij. Veel presentatoren waarin ik verschillende dingen bewonder. En uiteindelijk moet je toch gewoon je eigen ding doen.

(REC) Waar heb je het radiovak zelf geleerd?

Op Radio Beverland (regionale zender in de buurt van Beveren-Waas) en Urgent.fm. De rest heb ik geleerd door het te doen. Op Stubru en nu op Radio 2. Iedereen leert elke dag nog wel wat bij.

(REC) Wat was je meest gênante radio-ervaring?

Toen ik begon bij StuBru was ik vooral nieuwslezeres. Sommige dagen ging dat prima, maar meestal zaten die nieuwberichten vol fouten. Marc Coenen, mijn toenmalige baas, zei me dat dat soms aan kleine dingen ligt bv. de grootte van het lettertype, het licht in de studio of wat je gedronken hebt die dag. En effectief: koffie en cola vertroebelen mijn zicht en daardoor beginnen de letters een soort van dyslectische dans te doen. Ik vraag me dus nu nog steeds af: zou ik een goede nieuwslezers kunnen zijn in optimale omstandigheden? Ik zal het wellicht nooit weten, want wie gaat me zeggen optimale omstandigheden zijn voor mij? (Nieuwslezers: die bewonder ik dus ook!)

(REC) Wat ontbreekt er volgens jou op het vlak van radio-opleiding?

De beste radio-opleiding is volgens mij 1 keer bij een uitzending van je lievelingspresentator zitten. Daar haal je heel wat uit. Alleen gebeurt dat nooit. Zelfs toen ik op StuBru werkte heb ik nooit langer dan 5 minuten een uitzending van Wim of Peter gevolgd. Geen tijd gewoon.

(REC) Hoe zie jij radio over 10 jaar?

Presentatoren zullen altijd blijven bestaan. Hoera! Dat heb ik vooral gemerkt op Radio 2. De radio is een niet te onderschatten metgezel. Eenzame, oudere, zieke mensen, maar zeker ook mensen alleen in de auto, aan de afwas of thuiswerkers voelen zich beter met een stem op de achtergrond. Ik zet hem bijvoorbeeld 's nachts in de auto op Radio 2 omdat het leuker is tussendoor een presentator te horen dan alleen maar muziek. (waarom Radio 1 en StuBru dat nog steeds niet doen snap ik niet). Als ik alleen muziek zou willen horen, zet ik wel een CD'tje op.

De gehoopte fusie met internet en tv zal iets moeilijker zijn denk ik. Waarom internet en TV nog niet in 1 toestel zitten, is me al jarenlang een groot raadsel. (Elke avond als ik tv kijk, heb ik de neiging op internet hier en daar wat extra info bij te zoeken. Of andersom.) Maar met radio is dat anders. Die zet ik bijvoorbeeld vooral in de auto op en daar kan je onmogelijk nog iets extra doen dan rijden en radio luisteren. Tenzij ze natuurlijk - daar wacht ik al lang op - ook een andere manier van pendelen uitvinden, iets met satellieten en gps en systemen waardoor je auto zelf naar 't werk rijdt zonder te botsen. Wie dat uitvindt en verwezenlijkt krijgt van mij (levenslang) een dikke pint!