Elke week laat het REC een radiomaker aan het woord over ons favoriete medium. Peter Van de Veire heeft er al een indrukwekkende radio- en televisiecarrière opzitten. Op de radio hoor je hem elke werkdag tussen 6 en 9 in De Grote Peter Van de Veire Ochtendshow, waarin hij samen met sidekick Eva Daeleman het dagelijkse fileleed verzacht.
(REC) Wat is je vroegste radio herinnering?
Er is geen tijd waar er in mijn leven geen radio was. Ik vermoed dat-ie ook gewoon op stond toen mijn liefste moeder me eruit perste. Zaki was één van de eerste stemmen die me naar het kastje zogen. Mét een kinderprogramma op de toenmalige BRT. Het programma heette Er Komt Geluid Uit Het Behang en er zaten kinderen in die een Mening hadden. Wreed geitenwollensokken, maar het kon toen wel op de radio. En de BRT Top-30 op zaterdagmiddag met een DJ die toen al intro's nam. Ik vond het een regelrechte klojo want ik nam muziek op op cassettes. En uiteraard op vrijdagnamiddag: de TOP 40 op de Nederlandse radio én bij uitbreiding de hele programmatie met popmuziek waar je op onze openbare omroep vreselijk hard moest naar zoeken. Gelukkig waren er toen vrije radio's die die leegte een beetje invulden.
(REC) Wie is je grote radiovoorbeeld en waarom?
Er is niet één voorbeeld. Ik ben onbewust opgevoed door de Nederlandse DJ's Erik De Zwart én Lex Harding. Ze deden qua tempo en flow in de jaren '80 al wat je nu hoort op radio. En: de man die het begrip 'emotie op de radio' een volledig eigen invulling heeft gegeven: Edwin Ysebaert die jaren geleden EHBO presenteerde op Radio 2. Waar pakweg Moniek inbelde en Edwin vroeg 'vertel 's Moniek, die vuistslag van je ex op je neus ... wat deed dat met je?' Legendarische radio. Maar mijn échte Leraar was Peter Verhulst. Ik gebruik tijdens mijn Ochtendshow op MNM nog altijd technieken die hij me getoond heeft. Hij heeft me opgeleid, gedrild, getraind én besmet met het radiovirus. Eén bol zenuwen op elk moment van de radiodag, maar een ontzettend vakmens. De Jeroen Meus van de radio zeg maar.
Ik heb het geluk gehad om met het radiowonderkind Wim Oosterlinck te mogen werken. Hij was mijn producer toen ik mijn eerste dagelijkse show kreeg én heeft er voor gezorgd dat ik opsta met radio, radio eet, met radio ga slapen én waarschijnlijk doodval met radio. Maar ik blijf bijleren. Elke dag luister ik zélf naar andere, jonge DJ's. Als ik een verse struik als Bert Beauprez (Request op MNM 's avonds) of beren als Tom De Cock en Eva Daeleman bezig hoor en zie; weet ik dat ook van hen nog elke dag kan leren.
(REC) Waar heb je het radiovak zelf geleerd?
Zie hierboven. Ik zat bij Ketnet toen Mark Coenen en Jan Hautekiet (Studio Brussel) me vroegen of ik geen zin had om 'iets' te doen voor de radio. Bleek dat het om De Afrekening ging. Waarna ik vroeg: 'is dat nog iets, die Afrekening?' Ze hebben me net niet geslacht op dat moment. Peter Verhulst heeft me dan een maand of drie onder handen genomen. Je kan je geen betere Meester wensen.
(REC) Wat was je meest gênante radio-ervaring?
Mijn loopbaan is een opeenstapeling van gênante momenten. Echt gênant voor mij was het niet, wél voor een meisje: een luisteraar vroeg een plaat aan en was niet voldoende gescreend op voorhand. Op antenne verkondigde hij vrolijk dat hij 'Bitch' wou horen. Voor zijn lief. En hij vertelde er meteen bij dat hij het ook bij deze uit maakte. Ik vond dat ontzettend laag, heb de mens beleefd op zijn plaats gezet en 'Loser' van Beck gedraaid in de plaats.
(REC) Wat ontbreekt er volgens jou op het vlak van radio-opleiding?
Een goeie opleiding research én voorbereiding die verder gaat dan www.google.com. Een DJ is een ploeg. En die DJ is maar zo goed als zijn ploeg. Ik heb het geluk van bij MNM een droomploeg te hebben.
(REC) Hoe zie jij radio over 10 jaar?
Alles kruipt in elkaar. Radio wordt tv wordt radio wordt print. Het gaat steeds meer om merken die een goed verhaal vertellen en de luisteraar/klant aan zich kunnen binden. FM is op dit moment nog relevant en ontzettend dominant. Maar ik vermoed (en hoop van harte) dat het WWW ervoor zorgt dat dat soort technische beperkingen vrolijk van tafel geveegd wordt. Dan hoeven we ons niet langer zorgen te maken over politieke commissies die uitzendlicenties moeten geven op basis van papieren radio-ideeën. Los daarvan, zal het over tien jaar nog altijd belangrijk zijn dat je met een menselijke stem, een goed verhaal en een strak gemikte plaat een luisteraar kan boeien én zijn leven een beetje rijker kan maken. En nu hou ik op. Of ze verdenken me er nog van dat ik écht een missionaris ben.
Tweet