Blog

REC Voice Over: Thibaut Renard

Elke week laat het REC een radiomaker aan het woord over ons favoriete medium. Thibaut Renard hoor je van maandag tot en met donderdag (19-21u) in MNM Big Hits, en is ook de stem van de MNM50 op zaterdag (10-13u).

(REC) Wat is je vroegste radio herinnering?
Zoals zovelen: de Top 30. Als tienjarige op zaterdagmiddag op Radio 2, met Guy De Vynck. Cassetje klaar, starten met opnemen als de presentator klaar is met babbelen. En vanaf dat-ie stopt met praten op stop duwen en terugspoelen tot net voor z'n eerste woord. Niet bepaald respectvol voor de presentator, en nochtans was ik fan van Guy De Vynck. Het leek me heerlijk om dat te mogen doen, de Top 30 presenteren. Hij heeft mij besmet met zowel een obsessie voor radio als voor lijstjes. En kijk, zo veel jaar later presenteer ik zelf elke zaterdag de MNM50. En Rino Ver Eecke, de man die toen elke zaterdag net na Guy De Vynck kwam, is nu mijn baas. Hadden ze mij dát 17 jaar geleden verteld.....

(REC) Wie is je grote radiovoorbeeld en waarom?
Wel, naast Guy De Vynck dan, zijn het er drie. Chris Dusauchoit omdat ie als enige in Vlaanderen erin slaagde om gewoon te "praten" op de radio in plaats van te "presenteren". Bij BBC Radio 1, op 3FM in Nederland of op quasi elke Franse zender, in 't buitenland doen ze 't allemaal zo naturel alsof ze naast je zitten. 't Is Iets waar ik zelf nog altijd naar op zoek blijf, naar die juiste toon. Terwijl het gek genoeg om gewoon "normaal praten" gaat.

Luc Janssen kan dan weer als geen ander woorden naar een ander niveau verheven. Op zijn best is bij hem geen enkel woord te veel, en lijkt het alsof ieder woord de beste optie op de beste plaats was. Hij kan van het werkinstrument taal een halve kunst maken. En ten slotte, de strafste, Peter Van de Veire. Niemand in Vlaanderen heeft dat medium zo in de hand. Taal, geluiden, flow, jingles, humor, creativiteit, sfeer,.... Ook al is het vaak met trial and error, ik ken niemand die met die ingrediënten beter kookt dan hij.

(REC) Waar heb je het radiovak zelf geleerd?
Ik moet toegeven dat het best wel confronterend was om destijds naar Willy's En Marjetten te kijken. In diezelfde huis-, tuin- en zoldersfeer ben ik op mijn dertiende begonnen bij het geweldig exotische Radio Arona (het huidige MFM, red.), in de zolder boven een café in Nazareth. Wat volgt zijn tien jaar (lokale) radio's, bakken gepruts en amateurisme, maar vooral heel veel plezier. Uiteindelijk liep ik een erg vreemd parcours. Radio Contact, Klara, C-Dance, Radio 1 en Studio Brussel, ik heb er allemaal ooit voor gewerkt. Om nu uiteindelijk bij MNM terecht te komen, de zender waar ik mij het meest thuis voel.


(REC) Wat was je meest gênante radio-ervaring?
Waar te beginnen.... De meest frustrerende was alleszins die avond in 2008 op Donna waar ik 's avonds laat ook live de uitslag meegaf van de halve finale van het Eurovisiesongfestival. Ishtar nam toen deel voor België. Als ik het me juist herinner, liep mijn programma tot 23u, en dan schakelde Donna over op automaat. Dat wil zeggen dat je stipt om 23u00m00s "antenne verliest". Alles valt dan weg, je kan niets meer zeggen, alsof ze de stekker eruit trekken.

Je bouwt als presentator erg op naar die uitslag, je zorgt voor spanning. "Gaan we met Ishtar voor 't eerst in vier jaar nog 'ns naar de finale....?" Normaal moest die Eurosonguitslag ruim voor 23u bekend zijn, maar dat programma liep uit. Enkele minuten voor 23u begonnen ze de tien enveloppes met de namen te openen die naar de finale mochten. En ze treuzelen, en ze chitchatten, en dat duurt en dat duurt. Ik ben al minutenlang die gaten aan het dichtlullen, live on air terwijl de tijd genadeloos verder tikt richting nieuws van 23u. Zweetdruppels in de nek. En je raadt het al.... Nét toen ze de laatste enveloppe openden, werd het 23u00. Ishtar bleek uiteindelijk toch niet in die tiende enveloppe te zitten. Maar de anticlimax voor wie toen in zijn auto zat te luisteren, moet legendarisch geweest zijn.

(REC) Wat ontbreekt er volgens jou op het vlak van radio-opleiding?
Ik heb er vier jaar radio-opleiding aan het RITS op zitten. Hoger kunstonderwijs, en dat voel en merk je. Ze richten zich fel op audiokunst en documentaire, twee genres die quasi uitgestorven zijn op radio. Ik was blij dat mee te krijgen, maar de verhouding was volledig buiten proportie. Dus, meer focus op radio zoals die nu is. Interview, muziek, flow, redactie, algemene kennis, techniek, it & web, taalbeheersing, kennis van het medialandschap,.... Maar radio leer je - zoals iedereen terecht antwoordt in deze rubriek - door jarenlang ermee bezig te zijn. Daar kan je zo hard niet omheen.

(REC) Hoe zie jij radio over 10 jaar?
Niet gek veel anders dan nu. Inhoudelijk toch niet. Hoe en waarop we zullen luisteren, is een groot mysterie. Maar 'k zou durven gokken dat wat je zal horen erg in de lijn zal liggen van wat je nu hoort. Je gaat dat medium niet heruitvinden en het is net zo krachtig omdat het is zoals het nu is. Evengoed luisteren we met z'n allen naar een soort rubberen deegrol die met schorre piepstem enkel Oezbeekse klaagverzen uitspuwt. Dat kan. Ben geneigd eerder voor dat eerste te gaan.

Toegevoegd op: 03.11.2010 12:06 door REC redactie

Login of registreer om te reageren