Elke week laat het REC een radiomaker aan het woord over ons favoriete medium. MNM-dj Tom De Cock hoor je elke woensdag tussen 21u en middernacht in De Cock Late Night, en elke zaterdag en zondag van 16u tot 19u in Weekend De Cock.
(REC) Wat is je vroegste radio herinnering?
Mijn pa is bakker en houdt van kwaliteitsradio terwijl hij rozijnenbrood uit de oven trekt of slagroomtaarten versiert. Dus ben ik vooral opgegroeid met de krantenoverzichten en alle nieuws- en duidingsshows van Radio 1. Gelukkig kon de boog niet altijd gespannen staan en was er op zaterdagochtend een waanzinnig populaire tandem op Radio 2, waar zowat iederéén naar luisterde: de voortdurende tongue-in-cheeck-actualiteiten van Somers en Verschueren in Ochtendkuren, en dan de snedige taalhumor in De Zoete Inval met Luc Appermont… heerlijk. Oh ja, en niet te vergeten: hoe zou het gaan met de personages van Het Koekoeksnest, het laatste luisterspel dat de VRT heeft gemaakt? Rebooten, die handel!
(REC) Wie is je grote radiovoorbeeld en waarom?
De eerste keer dat ik écht verwonderd was over het medium, over hoe je uit zo’n belachelijk eenvoudig ding als een radio de wonderlijkste werelden kan laten rollen, was tijdens Het Land Van Hoogland. Een zotte vleesklak die op Topradio een pint opentrok en wat in het rond lulde rond een ‘Stelling van de Dag’, met aan de telefoon de vreemdste, foutste, grappigste en naaktste figuren uit de onderbuik van stiekem luisterend Vlaanderen… een openbaring. Vandaag maak ik met De Cock Late Night een programma dat daar af en toe mee wordt vergeleken: de eer!
Maar los van die eerste radio-orgasmes zijn mijn voorbeelden zonder twijfel Wim Oosterlinck en mijn eerbiedwaardige collega Peter Van de Veire, vooral dan hun beider Stubru-ochtendshows. De snelheid, dynamiek, humor, taalvaardigheid die in die shows zat… Dat was radio op een nieuw niveau, nooit eerder vertoond. En zó talk of town: als je niet geluisterd had kon je het vergeten, zowel op school als aan de unief. Toen ik later dan ook nog aan den lijve mocht ondervinden hoe moeilijk dat eigenlijk is, dat soort radio maken, is mijn respect volstrekt buiten alle proporties geworden. Helden zijn het! Geef ze een standbeeld!
(REC) Waar heb je het radiovak zelf geleerd?
Ik heb de grote eer gehad een jaar voor de moeder aller hitzenders te werken: Donna. De toenmalige baas van Donna had me weggeplukt uit een tv-studio, waar ik nog steeds af en toe als publieksopwarmer en applausmeester werk, en hopla, ik was vertrokken. Elke zaterdag maakte ik 5 uur radio over wat er in de wereld gebeurde: wafelenbakken, jubilea, concerten, ijssculptuurkampioenschappen. We werkten toen nog met technici aan de knoppen, dus ik heb de stiel rustig kunnen leren, met véél lieve collega’s die my sorry ass in de juiste richting stampten.
Een jaar later viel MNM ineens uit een boom. We kregen een paar weken de tijd om volledig selfop te worden: zelf monteren, voorbereiden, schuiven, presenteren, met alles erop en eraan. Bovendien kreeg ik een programma waar ik niks aan kon voorbereiden, dat was namelijk net de hele filosofie van De Cock Late Night: we beginnen elke avond om 21u met een leeg blad, en we laten de luisteraars zelf beslissen welke muziek ze willen horen, waarover de gesprekken moeten gaan,… De allerbeste manier om een echte volbloed radiomaker te worden – al zeg ik het zelf. Ik werd in een diepe, wild kolkende rivier met giftig water vol pirañas gesmeten, met aan de horizon een eindeloos steile waterval, dus ik moest wel als een echte kampioen leren zwemmen, om niet te verzuipen. Ik ben een paar keer kopje onder gegaan, laten we zeggen. Daar wordt nog steeds aan gewerkt ;-)
(REC) Wat was je meest gênante radio-ervaring?
De Cock Late Night, 21u02, een moment waarop luisteraars mogen bellen en ik lukraak een lijn opneem. En toen gebeurde dit.
Tom: “Hallo, met wie?”
Bruno: “Hallo, met Bruno!”
Tom: “Haaa, Brüno! Er bestaat een grappige film over jou! Van die kerel van Borat!”
Bruno: “Ah, ik weet niet?”
Tom: “Hoe? Bruno! Ga je me nu vertellen dat je die nog niet gezien hebt? Hoe kan dat nu! Iederéén heeft die gezien, ’t is de hype van het moment! Je bent niet méé, Bruno! Je bent een cultuurbarbaar! Snel naar de cinema en gaan kijken, okee?”
Bruno: “Dat zal wat moeilijk zijn.”
Tom: “Hoe dat zal wat moeilijk zijn?!”
Bruno: “Ik ben blind.”
Blinde Bruno is in De Cock Late Night intussen een begrip, een goeie vriend en een trouwe luisteraar. Hij kon er gelukkig zelf mee lachen. Soms is het springen, ogen dicht, en hopen dat je zacht neerkomt…
(REC) Wat ontbreekt er volgens jou op het vlak van radio-opleiding?
Goh. Ik heb zelf nooit een opleiding gevolgd, dus weet ik veel! Het enige waar ik aan kan denken is: vaak merk je dat stagiairs of beginnende radiomakers wel heel wat theoretische kennis over radio hebben, maar weinig kans gekregen hebben om van de échte praktijk te proeven. En wat nog erger is: ze denken dat radio maken alleen eh… radio maken is. Terwijl dat maar een klein onderdeel van je job is. Je moet voortdurend creatief zijn, aan een verschroeiend tempo schrijven, wedstrijden en invalshoeken verzinnen, informatie verzamelen en verwerken, de hort op voor allerlei events, en vooral hecht samenwerken in een team dat je vaak zelf moet sturen, en waar communicatie dus ultrabelangrijk is. Wat ik wil zeggen: radio is eigenlijk vooral hard werken, en alleen door zo hard te gaan haal je er ook echt voldoening uit.
(REC) Hoe zie jij radio over 10 jaar?
Eerlijk? Ik denk echt dat MNM daar langzaam maar zeker een voorsmaakje van aan het worden is. Een klein, wendbaar station met een team dat echt door radio gebeten is en voortdurend bovenop alle thema’s zit die in het échte leven daarbuiten belangrijk zijn. Niet: wat zullen we weer ’s uitzenden, dat de mensen ernaar kunnen luisteren? Wel: waar zijn onze luisteraars vandaag mee bezig? Wat zouden ze willen horen? Wat staat er op hun iPod? Hoe raken we hen en zorgen we dat ze zonder zich te vervelen een hele dag naar ons kunnen luisteren? Dat is niet iets dat er van vandaag op morgen stáát; je moet netwerken uitbouwen, antennes uitsteken, zorgen dat je via je website, Twitter, Facebook e.a. véél mensen bereikt en feedback laat geven, en elke dag leren uit je fouten. Dat soort radio, die volledig en tot in het extreme vertrekt vanuit de luisteraar, dat is de toekomst! Dat, of de comeback van Jos Ghysen.