Elke week laat het REC een radiomaker aan het woord over ons favoriete medium.
(REC) Wat is je vroegste radio herinnering?
Dat moet Radio 2 zijn en het niet zo voor de hand liggende Made In Germany met als ik me niet vergis Harry Kremers. Niet dat ik zelf zo'n fan was, maar op woensdag werd ik 's middags van school gehaald en stond dat programma altijd op in de auto. En dat ging loeihard. Duitse muziek heeft me nooit echt veel gedaan, maar 't brengt me wel altijd terug naar die autoritjes.
En dat geldt eigenlijk ook voor dinsdagen, De Gewapende Man met Julien Put. Of op vrijdag, ook al Radio 2, had je 'n programma met oude mensen, Abraham heette dat, denk ik. Dat zijn mijn vroegste herinneringen, denk ik. Bij m'n ouders stond en staat de radio vastgeroest op Radio 2. Nu niet meer, omdat ze af en toe naar mij luisteren op Radio 1, maar ik verdenk ze ervan dat alleen maar op te zetten als ik thuis ben om mij te doen geloven dat ze de hele tijd luisteren.
(REC) Wie is je grote radiovoorbeeld en waarom?
Toen ik 14 was, werd ik uitgenodigd voor het programma Bengels op Radio 2. Ook al met Julien Put. En zijn stem, dat was voor mij pure magie. Jammer eigenlijk dat je daar een gezicht bij moet zien. Niet dat het tegenviel, maar dat is net het leuke aan radio: dat je er geen gezichten bijziet. Dus hij heeft me de liefde voor mooi stemgebruik bijgebracht en de kracht die daar van uit kan gaan.
Van Peter Van de Veire onthou ik dat radio maken ook vooral plezant moet zijn, OOK als je nieuwsprogramma's maakt. En ik hou ook van de Nederlandse ochtendradio: oeverloos geleuter met vier, vijf mensen in de studio en dat liefst vier uur aan een stuk: Giel Beelen, Edwin Evers, Ruud De Wild... Jaloers!
(REC) Waar heb je het radiovak zelf geleerd?
Ik heb een opleiding communicatie gevolgd, maar eigenlijk heb ik alle kansen gekregen bij Radio 2 West-Vlaanderen. Daar heb ik het ongelooflijke geluk gehad dat er een aantal mensen in mij geloofden en mij ook veel kansen hebben gegeven: reportages maken, nieuws maken, nieuws lezen, programma's presenteren.
Dat is voor mij ontzettend belangrijk geweest: de kans krijgen om fouten te maken en het de volgende keer beter te doen. Maar ik leer nog elke dag. Dat klinkt heel erg Bond Zonder Naam, maar toch is het zo. Elke dag, elk interview, elk onderwerp, elke plaat is toch weer anders. Je leert constant al is de groei gestager dan in het begin. Help, ik word ouder :-)
(REC) Wat was je meest gênante radio-ervaring?
Die heeft zelfs de kranten gehaald, dus daar kan ik niet onderuit. Anderhalf jaar geleden stond ik in de zon op VRT te praten met een collega van TV. Die z'n shift zat er op en dus hielden we de tijd niet echt in de gaten. Tot ik plots zag dat het 19u58 was. En ik moest om 20u het nieuws lezen. Dus ik haast me naar de lift, maar die bleek niet te werken. Op twee minuten tijd vier verdiepingen de trappen op, naar de studio lopen en nog eens nieuws lezen? Neen, dat lukt niet. Ik ben nog begonnen, maar door ademtekort ben ik na twintig seconden moeten stoppen. M'n telefoon roodgloeiend, maar heel vreemd: op het werk zelf ben ik er nauwelijks over aangesproken.
(REC) Wat ontbreekt er volgens jou op het vlak van radio-opleiding?
Ik heb zelf geen radio-opleiding gevolgd, dus het zou verwaand zijn om daar uitspraken over te doen. Ik weet wel wat er aangeboden wordt, maar ik ken het inhoudelijk verder niet. Aangezien er vanuit die opleidingen genoeg mensen doorstromen, zal het wel allemaal meevallen. Ik geloof nogal sterk in een passie hebben voor het medium en 'learning by doing'. Maar doe het vooral graag, anders hou je 't niet vol.
(REC) Hoe zie jij radio over 10 jaar?
Radio is en blijft het snelste medium. Daar zal nooit iets tussenkomen: tv moet monteren, on line moet je dingen schrijven, via de sociale media moet je ook eerst nog je boodschap tikken, maar op de radio kan je 't gewoon zeggen. En dan is het meteen weer weg natuurlijk ook. Maar toch: radio is snel. En net dat uitgangspunt zal er volgens mij voor zorgen dat radio niet fundamenteel zal veranderen binnen de eerste tien jaar.
